W ten nurt odświeżonego zainteresowania Chopinem i jego muzyką doskonale wpisuje się zorganizowana przez Art Box Experience we współpracy z Narodowym Instytutem Fryderyka Chopina wystawa „Romantyczny Chopin”. Inauguracja wystawy w Fabryce Norblina (Żelazna 51/53) na drugim poziomie budynku Plater miała miejsce 19 września 2025 roku. Wystawę podziwiać można jeszcze do 1 lutego.
Art. Box Experience to interdyscyplinarny zespół specjalistów z wielu różnych dziedzin, których połączyło zamiłowanie do opowiadania historii (dość często biografii wybitnych postaci świata sztuki) w niekonwencjonalny sposób - za pomocą nowoczesnych technologii. Przygotowanie wystawy immersyjnej „Romantyczny Chopin” w Fabryce Norblina zajęło aż dwa lata. Od samego początku twórcy projektu chcieli stworzyć ekspozycję, która w sposób przystępny, a jednocześnie poruszający przybliży postać Chopina nie tylko melomanom, ale również osobom, które wcześniej nie miały z twórczością wybitnego kompozytora bliskiego kontaktu. Ważnym założeniem było przygotowanie wystawy, która będzie zrozumiała i ciekawa w odbiorze również dla dzieci i młodzieży tak, by zachęcić do odwiedzin zarówno rodziny z dziećmi, jak i wycieczki szkolne.
Ekspozycja to immersyjne doświadczenie stworzone na 800 m kw., które dzięki wykorzystaniu nowoczesnych technologii audiowizualnych, interaktywnych i multimedialnych gwarantuje niezwykłe, wielozmysłowe doświadczenie przybliżające nam życie i twórczość kompozytora, a także jego uwikłanie w klimat epoki romantyzmu. Odwiedzając wystawę wiele dowiemy się również na temat ludzi, którymi otaczał się wielki kompozytor – George Sand, Ferenca Liszta, Adama Mickiewicza, Eugene’a Delacroix czy Honore de Balzaca.
Ekspozycja podzielona została na osiem tematycznych przestrzeni, z których każda reprezentuje inny etap życia i twórczości artysty. Rozpoczynamy w sali, gdzie znajduje się rekonstrukcja malowniczo położonego dworku w Żelazowej Woli, w którym urodził się Chopin i spędził kilka pierwszych miesięcy życia. W tej sali przypomnimy też sobie o sporze wokół daty narodzin kompozytora. Według zapisu w metryce chrztu był to 22 lutego 1810 roku, ale według rodziny i tego, co później deklarował sam kompozytor był to 1 marca 1810 roku. Obok makiety domu rodzinnego Chopina zobaczymy mapę Polski, na której wyświetlany jest zarys zmieniających się po poszczególnych rozbiorach granic Polski. Kolejna sala stanowi opowieść o życiu Fryderyka w Warszawie, do której rodzina Chopinów przeprowadziła się jesienią 1810 roku, gdy kompozytor miał zaledwie kilka miesięcy. W tej sali posłuchamy i przeczytamy o tym kiedy i u kogo młody Fryderyk uczył się gry na pianinie oraz jak w wieku zaledwie 7 lat skomponował dwa pierwsze utwory – poloneza g-moll i B-dur. Przywołane zostaną, oczywiście, pierwsze publiczne koncerty młodego artysty. Kolejne pomieszczenia pozwolą nam odbyć podróż po kolejnych etapach życia Chopina – wiedeńskim i paryskim.
Niezwykle ważnym aspektem wystawy jest zanurzenie biografii i twórczości Chopina w klimacie epoki romantyzmu. Klimat ten współtworzą obrazy Canaletta, ilustracje epoki, a także ponad 50 oryginalnych akwareli autorstwa polskiej artystki Beaty Musiał-Tomaszewskiej, które to prace zostały ożywione w formie animacji poklatkowej. Całej wystawie towarzyszy osobista narracja w formie interpretacji listów Chopina, prowadzona w pierwszej osobie – tak jakby to sam kompozytor relacjonował nam swoje życie.
Wystawa oferuje również innowacyjne doświadczenia interaktywne. W jednym z pomieszczeń znajduje się odlew dłoni Chopina, którą to dłoń każdy zwiedzający wystawę może dotknąć uruchamiając w ten sposób wybrane fragmenty dzieł mistrza. W innej sali znajduje się z kolei multimedialne interaktywne drzewo. Dotykając różnych jego gałęzi możemy wejść w relacje z osobami bliskimi Chopinowi – siostrami, rodzicami, George Sand, Lisztem czy Adamem Mickiewiczem.
Ostatnim pomieszczeniem wystawy jest sala dedykowana Międzynarodowemu Konkursowi Pianistycznemu im. Fryderyka Chopina i jego laureatom. Znajdą się tu audiowizualne materiały z koncertów, archiwalia oraz wspomnienia laureatów, którzy kontynuują dziedzictwo kompozytora.
Wystawie od samego początku towarzyszą koncerty fortepianowe w wykonaniu młodych, utalentowanych pianistów rekomendowanych przez Narodowy Instytut Fryderyka Chopina. Przed nami jeszcze jeden z takich koncertów, który odbędzie się 25 stycznia o godzinie 19. Przed publicznością wystąpi Krzysztof Wierciński, młody pianista, który w swej interpretacji muzyki mistrza łączy wirtuozerię i głęboką emocjonalność. Bezpośrednio przed koncertem odbędzie się oprowadzaniem po wystawie (początek o godzinie 18).
Wystawę „Romantyczny Chopin” w Fabryce Norblina oglądać można od poniedziałku do czwartku w godzinach od 9 do 20, w piątki w godzinach od 9 do 21, w soboty w godzinach od 10 do 21 oraz w niedziele w godzinach od 10 do 20.
Na koniec ważna informacja dla rodzin z dziećmi - w czasie ferii zimowych województwa mazowieckiego, czyli od 17 stycznia do 1 lutego wstęp na wystawę dla dzieci oraz młodzieży do lat 18 jest bezpłatny. Warunkiem koniecznym do spełnienia jest opieka osoby dorosłej posiadającej ważny bilet na wystawę (z jedną osobą dorosłą posiadającą bilet może wejść za darmo dwoje dzieci).
W Muzeum Narodowym w ramach XIV odsłony Gabinetu Fotografii do 1 marca prezentowana jest wystawa „Warszawa – zapomniane widoki”. Warto w tym miejscu wspomnieć, że warszawskie Muzeum Narodowe posiada unikatową w skali całej Polski kolekcję fotografii z XIX. i początku XX. wieku. Kolekcje tworzą fotografie pochodzące z całej Europy, Azji i Afryki Północnej, których autorami są znani fotografowie zarówno polscy, jak i zagraniczni. Zdjęcia przechowywane są w specjalnie przygotowanych przestrzeniach oraz magazynach i są odpowiednio zabezpieczone przed światłem, wilgocią i innymi czynnikami zewnętrznymi. Miejscem, w którym fotografie udostępniane są do oglądania osobom zwiedzającym muzeum jest Gabinet Fotografii, stworzony 4 lata temu i zlokalizowany w Galerii Sztuki XIX Wieku. W tym właśnie gabinecie organizowane są tematyczne wystawy czasowe. Tematem aktualnie trwającej wystawy czasowej po raz pierwszy stała się Warszawa. Prezentowane na ekspozycji fotografie ukazują stolicę rozbudowywaną w latach 40. i 50. XIX wieku oraz jej metamorfozę w wyniku kolejnych inwestycji z lat 80. XIX wieku.
Warto zwrócić uwagę na fakt, iż w połowie XIX wieku bardzo nieliczni jeszcze wtedy fotografowie zajmowali się przede wszystkim wykonywaniem pozowanych portretów i czas spędzali w zaciszu swoich atelier. Fotografowanie miasta było zajęciem pionierskim, a zrobienie technicznie udanego zdjęcia wymagało nie lada fachowej wiedzy.
W 1858 roku Karol Beyer – pierwszy zawodowy fotograf w Warszawie, zwany „ojcem polskiej fotografii” wspiął się na 58-metrową kopułę ewangelicko-augsburskiego kościoła Świętej Trójcy znajdującego się na placu Stanisława Małachowskiego 1 i z wąskiego okna latarni wykonał dwanaście fotografii miasta. Wybór tego akurat kościoła nie był przypadkowy, kościół stanowił bowiem wtedy centralny punkt miasta. Zdjęcia zrobione zostały na szklanych kliszach formatu około 24 na 32 centymetry i tworzą unikatową panoramę XIX-wiecznej Warszawy. Zobaczymy na nich, m.in. kamienice wzdłuż Królewskiej przylegające do Pałacu Saskiego, sam Pałac Saski, ale bez reprezentacyjnej kolumnady frontowej, zaplecze monumentalnego kościoła Świętego Krzyża przy Krakowskim Przedmieściu 3, tereny zajmowane obecnie przez Ministerstwo Finansów, gdzie kiedyś rozciągał się piękny ogród. W 1859 Beyer sfotografował Stare Miasto z praskiego brzegu. Na jednym ze zdjęć widzimy Komorę Wodną przy ulicy Brukowej (dzisiaj Kłopotowskiego), rogatki przy wjeździe na most łyżwowy (Most Ponińskiego) i samą przeprawę przez Wisłę.
Na wystawie prezentowane są także zdjęcia innych fotografów, takich jak Maurycy Pusch, Maksymilian Fajns, czy Leonard Kowalski. Ten ostatni wykonał znaną fotografie członków Warszawskiego Towarzystwa Cyklistów zgromadzonych w 1897 roku na pięknie przystrojonym Nowym Świecie w oczekiwaniu na przybycie cara Mikołaja II.
Reprodukcje niektórych spośród zdjęć prezentowanych na wystawie były już pokazywane w trakcie innych ekspozycji. Pojawiały się także w albumach i książkach varsavianistycznych. Jednak aktualna wystawa w Gabinecie Fotografii Muzeum Narodowego stanowi wyjątkową okazję, aby podziwiać oryginały, a nie reprodukcje.
Wystawę „Warszawa – zapomniane widoki” oglądać można w godzinach otwarcia Muzeum Narodowego, czyli od wtorku do czwartku w godzinach od 10 do 18, w piątek w godzinach od 10 do 20 oraz w soboty i w niedziele w godzinach od 10 do 18. W poniedziałki Muzeum Narodowe jest nieczynne.
8 stycznia o godzinie 19 w Ursynowskim Centrum Kultury „Alternatywy” odbył się niezwykły wernisaż, który zainaugurował pierwszą w tym roku wystawę w naszej lokalnej placówce kultury – „20 prac po ASP”. Wernisaż przybierał formę performatywnego pokazu malarstwa i daleki był od klasycznej prezentacji prac w galeriach sztuki. Sala ekspozycyjna „Alternatyw”, w której rozmieszczone zostały prace autora – Przemka Wojtasia została zadymiona, po ścianach „tańczyły” kolorowe światła reflektorów, oprawę muzyczną stanowiła gra na perkusji w wykonaniu Przemka Ciocha, wyświetlony został krótki film w reżyserii Mikołaja Majdy o nieustannej, niewyjaśnionej potrzebie tworzenia sztuki.
Na ekspozycji zobaczymy 20 obrazów Wojtasia, które nawiązują do rysunków powstałych dwie dekady temu – w trakcie studiów artysty na Warszawskiej ASP. Obrazy te są swego rodzaju hołdem dla okresu intensywnej, spontanicznej twórczości studenckiej, gdy ograniczenia materialne nie miały znaczenia wobec potrzeby nieustannego tworzenia. Najważniejsze dla młodego twórcy było w tamtym czasie jedno: malować – ponad wszystko, wszędzie i na wszystkim.
Wystawę można podziwiać bezpłatnie i dostępna będzie do 31 stycznia od poniedziałku do niedzieli w godzinach od 9 do 20:15.
