Prozaik, satyryk, publicysta, dziennikarz, aktor, reżyser i varsavianista przeszedł do historii przede wszystkim jako mistrz felietonu i kronikarz życia stolicy. Julian Tuwim nazwał go „Homerem warszawskiej ulicy i warszawskiego języka”, podkreślając jego wyjątkową umiejętność oddawania atmosfery miasta oraz charakterystycznej gwary warszawskiej.
Karierę dziennikarską rozpoczął jeszcze przed II wojną światową w „Kurierze Warszawskim” i „Kurierze Czerwonym”, gdzie jako sprawozdawca sądowy obserwował codzienne życie mieszkańców stolicy. To właśnie wtedy wykształcił swój niepowtarzalny styl, oparty na języku ulicy, humorze i celnej obserwacji rzeczywistości.
„Codziennie niemal dostarczałem gazecie swoje michałki z warszawskiej ulicy. Były to najczęściej gwarowe dialogi, podsłuchane niby rozmowy przechodniów lub takich funkcjonariuszy, jak dozorca domu, zwrotniczy tramwajowy czy stróż nocny, zwany w gwarze papugą” – wspominał w książce „Piąte przez dziesiąte”.
Po wojnie publikował m.in. w „Życiu Warszawy”, „Kurierze Codziennym” oraz „Expressie Wieczornym”, z którym związany był aż do końca życia. W swoich felietonach utrwalał świat warszawskich przedmieść, drobnych handlarzy, przekupek, rzemieślników i ulicznych gawędziarzy. Był autorem wielu popularnych zbiorów felietonów i humoresek, takich jak „Ja panu pokażę!”, „Wiadomo – stolica!”, „Helena w stroju niedbałem”, „Ksiuty z Melpomeną” czy „Śmiech śmiechem”.
Wystawa przybliża życie i twórczość pisarza, którego teksty do dziś pozostają wyjątkowym świadectwem języka, obyczajów i codzienności dawnej Warszawy. Ekspozycję można oglądać w Galerii przy Ratuszu Ursynów (Al. KEN 61, przy stacji metra Imielin) do 31 lipca.
